من عاشق ورندم ؛ ببین دستارباشد بر سرم

                                          در این ره پر پیچ و خم معشوق باشد مهترم

   ره توشه ای اندرجهان بهرسفربربسته ام 

                                       اندر خرابات  مغان  هم او مریـــــد و رهبرم

   یادی کنم ازگلرخان  وزآن بتان  بی نشان

                                      کانجا زبوی گلرخی  شد هوش از فکر و سرم

   مستم نماید بوی او؛ دامست آن گیسوی او

                                      گشتم  خراب کوی او ؛ هم اوست یار و یاورم

   قوس و قزح در هم شده ابر بهاران آمده

                                     شویم گناهان  یک به یک با این دو چشمان ترم

   لب برسخن آغاز شد با درد وغم همراز شد

                                       گفتم هر آنچه بــــود در؛ اندیشه و در منظرم

   یک جرعه می نوشی اگرزین میسرای با صفا

                                      هشیار گردی ای خمار از این شراب کوثــرم

   زاهد نمایان را نـگر با خرخه و با سیـم و زر

                                       بـهر خرید  جرعه ای ؛ مشتاق آیــند در برم

  ای قامتت چون سرو وآن سیمای توهمچون قمر

                                      لختی فرود آی این زمان ای همنشین و دلبرم

   درد مرا درمان تویی ای غرقه در دریای غم 

                                      نوحی مرا ای همـسفر؛ ای قهر تو تـاج سرم 

   هســتم برای بودنـت ؛ مستم برای دیــدنت 

                                     با بودنـت ای مه جبین  من هم بهاری  دیگرم

 

                                                                    ( میفروش)