مرا نک با خدا جنگ است جنگ است  

مرا سینه بسی تنگ است تنگ است

فشنـگی گــر نــــدارم در قــــــــطارم

مرا بر دوش تفنگی پر فشنگ است

بـگویم گــــــــــر من اســــــرار مگو را

چو منصور سر بر دارم  قشنگ است

که بیزارم ز مسجد همچو روح آیت حق

که میخانه مرا بس شوخ و شنگ است

شدم گـــر همچو فـرهاد تیشه بر دوش

مکن عیبم کـه بی معشوق ننـگ است

نبــــــاشم نـــــا امیــــــــد از درگه حق  

اگر جه سنگ همی بر پای لنگ است

 

 

مصاحبه پرشین بلاگ با من

www.mosahebeh.persianblog.ir