اشک چشم
ساعت ٩:٢۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/٥/۳٠  

 

     شبی باژاله چشمم نهانی صد سخن گفتم

                                       زاحوال دل خود خاطرات شاد و غم گفتم

    بدو گفتم که غلطان شوگل گونه بشوی از غم

                                       سخنها در شب ظلمت به آن ماه ختن گفتم

  هنوز اندک زمانی در شب تيره سخن می رفت

                                      که نرگس  بيخبر آمد منش خير قدم  گفتم  

  همی گفتا که ای ژاله ببار خون از غم اين دل

                                  که اين مرحمی خواهد منش از بيش و کم گفتم 

  نشسته درکناری  و سراپا گوش  گشتم من

                                  به بحث ژاله ونرگس ،هر ازگاهی سحن گفتم

   چو نرگس احمری گشت و خروشان ژاله شد از خون

                                   منم از بيقراری  بر وفايش  صد سحن  گفتم

  چونرگس دل زدستش رفت وژاله خون جگر گرديد

                                   ببردم  داد بر دادار و نفرين  بر قلم  گفتم

خدايا  باشد  امشب را  سحر گردد به  بهروزی ؟

                               دو صد دشنام برخودهم، برآن شام وسخن گفتم

 

                                                                      « ميفروش» 

   


کلمات کلیدی: