تنهايی
ساعت ٢:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٦/٢٢  

 

   من ميفروشی دوره گرد،من مشتری هرچه درد

  من دوستی بی ادعا، رنگم شده چون برگ زرد

  با همت اين دوستان ، من ميسرايی ساختم

  درميسرای کوچکم ، جام شراب انداختم

  هرگلرخی جامی گرفت،زين ميکده وامی گرفت

  اندرخرابات مغان ،هر تشنه ای کامی گرفت 

 جمعی پرازشورو شعف،بی مطرب وبی چنگ ودف

  رندان محفل هرکدام ،هم جام وهرجان را به کف 

  ليلا و يک سوگل ترند، ياس و شنون افسونگرند

  سارا و کاوه هر کدام ،از يکدگر گويی  سرند

  اين اصيلای مهربان ، با هلن شيرين زبان

  نسرين وآذرسايه شان،سنگين تراست ازديگران

  سميه با جودی ما ، نهايت خوبی ما

  از هيچکس نايد چرا ، افسانه اين ماجرا؟؟؟

 

                                         ۸۴/۶/۲۲     ميفروش   

 


کلمات کلیدی: