قلم
ساعت ۱٢:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٢/۳٠  

             سلام ای گلرخ نيکوسرشتم                             بيادت دوش من خط نوشتم

             هنوز اندک زمانی تاشبانگاه                            نمانده بود وتوگشتی هويـدا

            تو بودی در برم استــاد ماهر                         اگرچه دور بودی تو به ظاهر

           چومن بودم قلم بود و توبودی                           برايم گوئيـــــا املاء نمودی

           ز تو پند ونصيحت ها  شنيدم                           سر تعظيم بر آنــــــها گزيدم 

           قلم می رفت و من هم درپی او                        نوشتم از صــــفای  محفل او

           گهی از عشق و گه ازغم نوشتم                      گهی از بيش و گه ازکم نوشتم

           ز مجنون و زليلی بـــود  حرفی                  ز تلخی های شيرين بسته طرفی

           ز فرهاد  و زتيشه يــــادکردم                     از آن جور و جفا بيـــداد کردم

           چو از يوسف نوشتم  يک  نشانی                     زليخا را تو ديدی  در معـانی

           ترنج دردست بريدن شصت خود را             چو يوسف گشت در مجلس هويدا

 

                                                                                       ميفروش

        


کلمات کلیدی: