پروا
ساعت ۱:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٤/٧  

    

 

  پروانه ای هستم مرا ، در گل ستان جايم دهيد

                                             جايی در آن باغ پر ازعشق و مصفايم دهيد

   واندر گلستان وفا، من خوشه ای دارم ز گل

                                             واندر خرابـــــات مغان جامی ز مينايم دهيد

   پروا نکردم از، فنـــــــا گشتن کنار شعله ای

                                              در آتش مهـــــــر رخش آنگونه مأوايم دهيد

   کامل شدم در عشق اووانگه که گشتم من فنا

                                               يک بی نشانم من کنون در ناکجا جايم دهيد

 

                                                                                   ميفروش

 

          


کلمات کلیدی: