همایش
ساعت ۱٢:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۸/۱  

 

چو رفتیم سوی دانشگاه ز هر کو

                                     نشان پرشین دیدیم به هر سو

همایش بهر نسوان بود  بر پا

                                         همه بودند ، از اینجا و آنجا

 ز مشهد تا به شیراز و سپاهان

                                       ز خرمشهر و ایلام و ز کرمان

ز تبریز و  ز استان گلستان

                                        همه بودند از اقصای ایران

چو آمد روی سن پولاد زاده

                                       همه دیدند صلابت، هم اراده

زبعدش آمد آرش با کمانش

                                       مسخر کرد آنجا با زبانش

دو مهمان عزیز در جمع یاران

                                       حسنی،رهنما،این دو عزیزان

مزین کرده بودند این همایش

                                    به تعارفها و کل،کل ها وخواهش

شدند تجلیل بیست و پنج بانو

                                        ز یکصد منتخب  در این فراسو

به یک ،یک آمدند و راز گفتند

                                        ز  وبلاگ و  از آن آغاز گفتند

ز تعدادی از آنها راز گویم

                                       از آنها شمه ای من باز گویم

ز استانهای سرسبز شمالی

                                          گرامی دختری بوده ز ساری

چو  آمد  دختر ترشیده آنجا

                                          ملامت کرد بر تعدادی از ما

چو ما ترشیده ایم!ترشیده شداو

                                      به ما خرده نباشد!هست براو!؟

ویولت آمد و شوری به پا شد

                                         به تیره قلب ما نوری بنا شد

همه  دیدند آن  همت  عالی

                                          خدا  قوت دهد  بر  تو الهی

ز بهر دل  نوشتم  چند خطی

                                     نگیری خرده بر من هر که هستی

نباشم شاعر و یک کم سوادم

                                           زبان دل نوشتم نیست باکم

کنارم جام می،من باده نوشم

                                         بریزم جرعه ای!؟من،میفروشم

 

                                                                    میفروش


کلمات کلیدی: