عاشورا
ساعت ٩:۱۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٩  

 

گلهای این بستان چرا اینگونه پر پر گشته اند

                                       این سرو قامت قامتان بی پا و بی سر گشته اند

این بلبلان نازنین از او چه دیدند کاین چنین

                                      بـر خاک خفتند ، میهمان بر خـوان داور گشتـه انـد

در روز  عـاشــورا و  در دشت بلا ، کرب و بلا

                                       بـا خون وضـو کردند شفیع روز محشـر گشتـه اند

شیرین تر از شهد عسل نوشیده اند این قمریان

                                     ‹‹چون››!طفل شش ماهه که با حبیب برابرگشته اند

در جمع عشـاقـان او ، شـب تـا سـحر در گفتگو

                                        فـردا به دشـت کـربلا در خـون شنــاور گشتـه اند 

   *    چون = چگونه

                                                                                        ( میفروش )

 


کلمات کلیدی: