گل ستان
ساعت ۱:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/۳٠  

رفتم به سوی گل ستان تا که بگیرم رنگ وبو

                                     شویم دو چشمان ترم با جام شرب چشم او

از شیره جـانـش مرا گل میهمانم کـرده بـود

                                    وقتی که نوشیدم از آن گشتم خمار چشم او

لـب را گـشـودم از بــرای گفـتن اسـرار دل

                                    بر مـن نـهیب آمد ، چرا گفتی تو اسرار مگو !

خاموش گشتم تا شود گویا ، نطقم اینچنین

                                   گرچه نِیَم ملای روم،شمس است مرادر روبرو

 

                                                                         « میفروش »

 

 


کلمات کلیدی: چشم ،خمار ،گل ستان ،اسرار مگو